Bericht 10

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ego vero volo in virtute vim esse quam maximam; Vestri haec verecundius, illi fortasse constantius. Quae fere omnia appellantur uno ingenii nomine, easque virtutes qui habent, ingeniosi vocantur. Omnia contraria, quos etiam insanos esse vultis. Satis est tibi in te, satis in legibus, satis in mediocribus amicitiis praesidii. Duo Reges: constructio interrete. Ut pulsi recurrant? Oculorum, inquit Plato, est in nobis sensus acerrimus, quibus sapientiam non cernimus. Istic sum, inquit. Plane idem, inquit, et maxima quidem, qua fieri nulla maior potest.

Sed tempus est, si videtur, et recta quidem ad me. Moriatur, inquit. Cur id non ita fit? Ipse Epicurus fortasse redderet, ut Sextus Peducaeus, Sex. Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. Homines optimi non intellegunt totam rationem everti, si ita res se habeat.

Ita ne hoc quidem modo paria peccata sunt. Cur igitur easdem res, inquam, Peripateticis dicentibus verbum nullum est, quod non intellegatur? Roges enim Aristonem, bonane ei videantur haec: vacuitas doloris, divitiae, valitudo; Sin laboramus, quis est, qui alienae modum statuat industriae? Nam quid possumus facere melius? Memini vero, inquam; Saepe ab Aristotele, a Theophrasto mirabiliter est laudata per se ipsa rerum scientia; Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam. Sed quid sentiat, non videtis. Nunc ita separantur, ut disiuncta sint, quo nihil potest esse perversius.

Qualem igitur hominem natura inchoavit? Vide ne ista sint Manliana vestra aut maiora etiam, si imperes quod facere non possim. Oratio me istius philosophi non offendit; Expectoque quid ad id, quod quaerebam, respondeas. Qui non moveatur et offensione turpitudinis et comprobatione honestatis?